Nasza strona wykorzystuje cookies , aby zapewnić jakość usług. Kontynuując przeglądanie zgadzasz się z na użycie plików cookies. Więcej informacji

październik 19
2017/ 18:30

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Emigranci (aut. Sławomir Mrożek)
reżyser Piotr Cyrwus
kierownik artystyczny: Lilija Kiejzik
Polskie Studio Teatralne w Wilnie
występują: Piotr Cyrwus, Edward Kiejzik
To dramat w którym przedstawione są dwa odmienne światy – emigrantów, którzy porzucili swój kraj dla zarobku i całkiem odmienny świat osób, które wyjechały z powodów politycznych. Los chciał, że intelektualista i robotnik są skazani na siebie. Spektakl ukazuje różnice i stereotypy, które utrudniają życie tych osób. Czas pokaże czy granice zostaną przełamane.
19-10-2017 // 18:30
Rosyjski Teatr Dramatyczny Litwy / Teatr na Pohulance
(ul. J. Basanavičiaus 13)

 

Przesilenie (aut. Elżbieta Lewak)
reżyser Elżbieta Lewak
choreograf – Tomasz Kudłacz
reżyser wokalu – Monika Łada-Bieńkowska
producentka – Wiktoria Marzena Dąbrowska
grafik – Kaja Dulińska
fotograf – Jan Wodziński
Projekt twórców niezależnych (Polska)

Jest taka noc w roku – noc najkrótszych ciemności. Święto ognia i wody, urodzaju i płodności. Noc ognisk, ziół i kwiatu paproci.
Inspiracją do stworzenia spektaklu „Przesilenie” stała się „Pieśń świętojańska o Sobótce” Jana Kochanowskiego. Ten nawiązuje w niej do słowiańskiej tradycji świętowania wieczoru letniego przesilenia, ale porusza też znaczenie relacji z Bogiem, naturą, drugim człowiekiem i samą sobą. A taka refleksja w zabieganej codzienności współczesnego człowieka – współczesnej kobiety – jest dziś niezwykle potrzebna. Z tego powodu naturalnym wydaje się fakt, że wśród opowiadanych w „Przesileniu” historii nie zabrakło miejsca na opowieści kobiet współczesnych.

Co łączy kobiety XXI wieku z pannami renesansowej polskiej wsi i prasłowiankami? Co je dzieli? Czego mogą się od siebie nauczyć i w jaki sposób mogą sobie pomóc? Między innymi te pytania chcemy zadać, ale szukać na nie odpowiedzi będziemy już wspólnie z widzami.

20-10-2017 // 16.00

Rosyjski Teatr Dramatyczny Litwy / Teatr na Pohulance
(ul. J. Basanavičiaus 13)

 


Kartoteka (aut. Tadeusz Różewicz)

reżyser Lubow Siomczyna
Studio Teatralne “Ferdydurke” (Tomsk, Rosja)
występują: Aleksei Voitovich, Natalia Svada, Olga Gulevskaya, Evgeny Didenko, Liubov Semchina, Stanislav Dorabiallo, Margarita Ivnitskaia, Stanislav Wojewodka, Elena Zrazhevskaya
Kartoteka – jest to dramat, jednego z czołowych współczesnych polskich poetów i pisarzy – Tadeusza Rózewicza (urodzonego w 1924 r.). Utwór, napisany w końcu lat pięćdziesiątych, zaliczyć można do niezwykle ważnego nurtu dramaturgii- teatru groteski i absurdu. Forma ta – według autora – najlepiej nadaje się do pokazania współczesnego świata i sytuacji współczesnego człowieka. Każda scena, każdy gest ma symboliczne znaczenie, wymaga interpretacji, przy czym interpretacja ta nie może być jednoznaczna. Podajmy przykład – bohater leży w łóżku – jest zmęczony życiem, czy jest wobec niego zbuntowany, a może wszystko to mu się śni, lub tylko przypomina sobie swoje życie?

Dramatyczne sytuacje, wewnętrzne napięcia i konflikty, przeżyte zdarzenia, które sprowadzone zostają w ostateczności do śmieszności, groteski, są metaforą ludzkiego życia, w którym tak trudno odnaleźć samego siebie. Człowiek zatraca się w absurdalności świata i już nie wiadomo kim właściwie jest… tak jak Bohater Kartoteki, który zatracił nawet swoje prawdziwe imię.

20-10-2017 // 13.00
Dom Kultury Polskiej w Wilnie
(ul. Naugarduko 76)

22-10-2017  // 14:00

Wielofunkcyjny Ośrodek Kultury w Rudominie (ul. Vilniaus 2)

 

Tamara L. (aut. Kazimierz Braun)
reżyser Kazimierz Braun
scenografia – Joanna Dąbrowska
Salon Poezji, Muzyki i Teatru (Kanada)
występują – Maria Nowotarska, Agata Pilitowska

Wszystko w tej sztuce ma swą funkcję i uzasadnienie. Autor misternie splótł obraz ze słowem traktując malarstwo Łempickiej jako element akcji. Każdy kolejno wyświetlony portret malarki odsłania jej nową twarz. Agata Pilitowska jako młoda Tamara jest świetna. Pasuje do tej roli zarówno zewnętrznie jak i wewnętrznie. Ze swobodą przechodzi od nagłych, histerycznych wybuchów do cichych zwierzeń. W pełni przeistacza się w drugiej części sztuki, gdzie gra lekarkę, córkę Tamary, która z cierpliwością i troską odpłaca swej niezbyt czułej matce za brak serca w młodości.

Wewnątrz Tamary toczy się dramat malarza pragnącego wyzwolić się ze wszelkich ograniczeń. Jej świat błyszczy agresywnością i światłem, na które jest nadzwyczaj wrażliwa. To właśnie światło dostrzeżone w twarzy zakonnicy sprawiło, że zapragnęła ją sportretować. Nie znajdując wspólnego języka z Matką Przełożoną ucieka w cynizm i arogancję. Jest upojona własną sztuką i z nią wiąże ogromne ambicje. Postacie malarki i zakonnicy różni sposób postrzegania światła, ale obydwie trawi ogień wewnętrzny, bo każda z nich na swój sposób przeżywa dramat istnienia.

20-10-2017 // 19.00
Rosyjski Teatr Dramatyczny Litwy/ Teatr na Pohulance
(ul. J. Basanavičiaus 13)

 


Seksmisja (aut. Juliusz Machulski)

reżyser Agnieszka Salamon
produkcja – Beata Paluch
Teatr AA Vademecum (Austria)
występują: Katarzyna Bartnik, Agnieszka Gęgotek-Osuch, Anna Hoenig, Joanna Kierońska, Beata Paluch, Monika Skwarczyńska, Ewelina Starościk, Dorota Subocz, Paulina Środa, Maximilian Jasiński, Andrzej Kieroński, Piotr Kwaśny, Adam Pietraszkiewicz, Paweł Wójcik, Paweł Wyziński

W roku 1984 polityczna sytuacja w Polsce była bardzo trudna. Polacy tęsknili za odrobiną rozrywki i oderwania się od ponurej rzeczywistości.
Młody polski reżyser, Juliusz Machulski nakręcił w tym czasie swój drugi film pt. „Seksmisja”. Film ten w bardzo szybkim czasie osiągnął niesamowitą popularność, nie tylko w Polsce, ale także w innych wschodnioeuropejskich krajach, a szczególnie w ZSRR.

Film jest postapokaliptyczną utopią science fiction. Opowiada o świecie, w którym mężczyźni zostają całkowicie wyeliminowani przez broń genetyczną. Pozostają tylko kobiety, którym udaje się opracować metodę bezpłciowego rozmnażania się.

W tym świecie pojawiają się nagle dwaj mężczyźni, zahibernowani tuż przed wybuchem globalnej wojny, która zlikwidowała mężczyzn. W roku 2044 zostają wykopani w stanie zamrożenia przez zespół archeolożek. Mężczyźni po przebudzeniu postanawiają przywrócić światu dawny porządek. Film kończy się oczywiście happy endem.

Polonijny Teatr AA Vademecum zrealizował własną, sceniczną wersję Seksmisji, opartą w znacznej mierze nie na filmie, a na oryginalnym scenariuszu Juliusza Machulskiego, który nierzadko odbiega od bardzo dobrze znanej wersji filmowej.

Spektakl jest połączeniem dwóch światów: świata rządzonego przez kobiety i świata kółka gospodyń domowych.
Ubogaceniem spektaklu jest polska muzyka ludowa, która komentuje i podkreśla wydarzenia dziejące się na scenie.

21-10-2017 // 18:30
Rosyjski Teatr Dramatyczny Litwy / Teatr na Pohulance
(ul. J. Basanavičiaus 13)

 

Szewcy (aut. Stanisław Ignacy Witkiewicz)
reżyser Stanisław Melski, Polski Teatr Ludowy we Lwowie (Ukraina)

To dramat polityczny w którym przedstawiona jest przyszłość społeczeństwa. Najstraszniejszą, tragiczną prawdą, która jest ukazana w spektaklu, jest to, że ludzie, którzy doszli do władzy, stają się takimi samymi urzędnikami jak ci od których władza była przez nich zabrana. Każdy władca staje się tyranem i ciemiężycielem swego narodu. Dramat ukazuje, że każdy przewrót jedynie pogarsza sytuację i nic nie zmienia.

21-10-2017 // 15:00
Rosyjski Teatr Dramatyczny Litwy / Teatr na Pohulance
(ul. J. Basanavičiaus 13)

 

Wdowy (aut. Sławomir Mrożek)
reżyser Robertas Čuta
Teatr Królewski w Trokach
(w jęz. litewskim)

Akcja spektaklu toczy się w kawiarni o miernej reputacji. W kawiarni pojawiają się dwie wdowy, które właśnie pochowały swych mężów. Spędzając lekko swój czas w towarzystwie, wspominają o swych mężach nieudacznikach, którzy rzekomo zginęli walcząc na szpady. Jednakże wdowy są przekonane, że tak na prawdę jeden z nich umarł – bo zapomniał szalika i się przeziębił, a drugi – nie zjadł śniadania.

Po co jednak wdowy szły do kawiarni? Na spotkanie z kochankami, którzy także, jak się okazało, są pochowani.

22-10-2017 // 15:00
Wileński Teatr „Lėlė” (ul. Arklių 5)

 


Hemar mniej znany – Lwów, Warszawa, Londyn

(aut. Marian Hemar)
reżyser Tadeusz Wiśniewski
kierownictwo muzyczne i akompaniamet: Zbigniew Rymarz
Towarzystwo Teatralne pod Górkę (Polska)
występują: Wojciech Machnicki, Monika Świtaj, Stanisław Górka

Spektakl złożony z utworów Mariana Hemara – poety, satyryka, komediopisarza, dramaturga, tłumacza poezji, autora tekstów piosenek.

W aranżacjach pianisty i kompozytora Zbigniewa Rymarza oprócz szlagierów takich, jak: „Kiedy znów zakwitną białe bzy”, „Czy pani Marta jest grzechu warta”, „Lata młode” usłyszą Państwo także piosenki te mniej znane a świetnie oddające klimat przedwojennej Warszawy, w której przed II Wojną żył i tworzył Marian Hemar. Myli się ten, kto myśli, że teksty przedwojenne nie mogą rozśmieszyć dzisiejszej widowni. Powiem więcej – dzisiejsi twórcy kabaretowi powinni uczyć się od Mariana Hemara, jak zabawiać publiczność piękną polszczyzną.

Utwory Hemara to niezapominajki, do których wraca się po wielokroć i nuci wciąż i od nowa. Są bezpretensjonalne i wdzięczne, a dzięki temu kunsztowne.

22-10-2017 // 18:00
Wileński Teatr „Lėlė” (ul. Arklių 5)

 


Przygody Koziołka Matołka
 (aut. Kornel Makuszynski)
reżyser Sławomir Gaudyn
Polskie Studio Teatralne w Wilnie

Spotkać teraz komiks Makuszyńskiego i Walentynowicza na rynku jest praktycznie niemożliwe, więc młodzież z Polskiego Studio Teatralnego w Wilnie, mogła go czytać, jeśli znalazła na strychu u rodziców. Przedstawienie jest kolorowe, śmieszne, zrobione w formie teledysku. Tam bardzo szybko zmieniają się sceny i dziecko nie ma czasu na nudę, jest dużo piosenek, dużo muzyki. W Londynie robiłem Koziołka trzy razy, to te dzieci polsko – angielskie nie bardzo rozumiejąc po polsku, to bawiły się świetnie. Przedstawienie można zrozumieć nie rozumiejąc języka, wystarcza kolor, obraz i muzyka”.

23-10-2017 // 11.00
Dom Kultury Polskiej w Wilnie (ul. Naugarduko 76)